Conjugaison du verbe français confirmer
| Infinitif |
confirmer |
| Participe présent |
confirmant |
| Participe passé |
confirmé |
Mode indicatif
Présent
| je | confirme |
| tu | confirmes |
| il; elle; on | confirme |
| nous | confirmons |
| vous | confirmez |
| ils; elles | confirment |
Imparfait
| je | confirmais |
| tu | confirmais |
| il; elle; on | confirmait |
| nous | confirmions |
| vous | confirmiez |
| ils; elles | confirmaient |
Passé simple
| je | confirmai |
| tu | confirmas |
| il; elle; on | confirma |
| nous | confirmâmes |
| vous | confirmâtes |
| ils; elles | confirmèrent |
Futur
| je | confirmerai |
| tu | confirmeras |
| il; elle; on | confirmera |
| nous | confirmerons |
| vous | confirmerez |
| ils; elles | confirmeront |
Mode subjonctif
Présent
| je | confirme |
| tu | confirmes |
| il; elle; on | confirme |
| nous | confirmions |
| vous | confirmiez |
| ils; elles | confirment |
Imparfait
| je | confirmasse |
| tu | confirmasses |
| il; elle; on | confirmât |
| nous | confirmassions |
| vous | confirmassiez |
| ils; elles | confirmassent |
Mode conditionnel
| je | confirmerais |
| tu | confirmerais |
| il; elle; on | confirmerait |
| nous | confirmerions |
| vous | confirmeriez |
| ils; elles | confirmeraient |
Mode impératif
| (tu) | confirme |
| (nous) | confirmons |
| (vous) | confirmez |
Légende: infinitif, régulier, régulier avec changement orthographique, irrégulier